Rodzicu, nie zapomnij o badaniu bioderek!

Badanie bioderek powinno się wykonać dwukrotnie: w pierwszym i po ukończeniu trzeciego miesiąca życia. Dlaczego jest tak istotne i co warto o nim wiedzieć?

Profilaktykę wrodzonego zwichnięcia bioder badaniem USG jako pierwszy wprowadził prof. R. Graf w 1978 roku. I to on ustalił schemat postępowania w tym zakresie. Zalecał, by pierwsze badanie wykonać w ciągu pierwszych trzech dni życia dziecka, jeszcze w szpitalu położniczym. Drugie powinno się odbyć pomiędzy 4. a 6. tygodniem życia, trzecie po trzecim miesiącu życia, a czwarte po 6.

Niestety, polskie realia nie spełniają tych kryteriów. Dlatego najlepiej badanie wykonać w pierwszym miesiącu życia i po ukończeniu trzeciego — to absolutne minimum. W razie wykrytej wady wrodzonej częstotliwość badań jest zależna od postaci wady, postępu leczenia i szybkości odbudowy elementów stawu biodrowego u niemowlaka.

Każdego maluszka trzeba zbadać

Tylko zaawansowana postać wady może być zauważona przez rodzica. W jej pierwszej fazie zaobserwowanie jakichkolwiek nieprawidłowości przez osobę nieposiadającą wykształcenia medycznego jest praktycznie niemożliwe. Dlatego tak istotne są badania profilaktyczne, ponieważ umożliwiają wczesne wykrycie lżejszych postaci dysplazji i szybkie rozpoczęcie odpowiedniego leczenia.

Przesiewowe badania profilaktyczne dotyczą każdego noworodka, tak więc każde niemowlę powinno mieć ocenione stawy biodrowe w USG.

Badanie polega na właściwym ułożeniu niemowlęcia i uwidocznieniu na monitorze USG obrazu prawego i lewego stawu biodrowego. Standardowo trwa parę minut. Dotyczy tylko i wyłącznie profilaktyki wrodzonego niedorozwoju stawów biodrowych, czyli panewek oraz wrodzonego zwichnięcia stawów biodrowych.

Refundacja, ale z limitami

Dysplazja stawów biodrowych i zwichnięcie w okresie noworodkowym to wada wrodzona. W przypadku chorych bioder istotny jest wywiad rodzinny. Dzieci rodziców obciążonych obecnością wrodzonej dysplazji powinny być kontrolowane bezwzględnie w pierwszym okresie życia.

Leczenie uzależnione jest od postaci wady i wieku dziecka. Stosuje się poduszki, tzw. frejki i “rozwórki Koszli”, które rozpierają biodra. Ciężkie postaci wady wymagają leczenia szpitalnego, np. wyciągiem “overhead” lub opatrunkami gipsowymi po nastawieniu zwichnięcia.

Badania profilaktyczne i leczenie w zakresie poradni preluksacyjnej jest refundowane. Niestety w większości poradni liczba badań ograniczona jest limitem kontraktu z NFZ.

Agnieszka Gabała

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *